inhoud
Le perifere netvliesdegeneratie zijn gebieden van het perifere netvlies die een bepaalde structurele kwetsbaarheid. Deze gebieden komen vaker voor bij mensen met hoge bijziendheid als gevolg van progressief verlenging van de oogbol wat door de jaren heen bepaalt dunner worden en fragiliteit van het netvlies.
Soorten perifere netvliesdegeneratie
Er zijn verschillende soorten perifere netvliesdegeneratie: de latex degeneratie, met goed gedefinieerde dunner wordende gebieden, witachtig van kleur en over het algemeen ovaal van vorm; Daar slak slijm degeneratie, met talloze zilverwitte stippen die zijn gerangschikt om op het slijm van een slak te lijken; Daar retinoschisis, met scheiding van het perifere netvlies in twee vellen; Daar degeneratie van bestrating, met gebieden van atrofie die de choroidea en de onderliggende vaten onthullen.
Al deze verschillende soorten perifere netvliesdegeneratie leiden tot een verhoogd risico op netvlies breekt en afstand van het netvlies, vooral bij mensen die bijzonder intensief sporten en bij mensen ouder dan 45-50 jaar, bij wie de glasachtig lichaam het begint samen te trekken en veroorzaakt een trekkracht op het netvlies die onder normale omstandigheden de neiging heeft zichzelf op te lossen, maar in de aanwezigheid van perifere netvliesdegeneratie kan het gemakkelijker netvliesbreuken veroorzaken en dientengevolge netvliesloslating.
symptomen
Mensen met perifere netvliesdegeneratie vertonen geen specifieke symptomen, tenzij de degeneratie zodanig toeneemt dat het het perifere gezichtsveld verstoort of het glasvocht tractie uitoefent op het perifere netvlies, waardoor netvliesbreuken ontstaan.
Wanneer u netvliesbreuken creëert, heeft u meestal de perceptie van lichtflitsen (fotopsie). In deze gevallen is het noodzakelijk om met uiterste spoed een oogonderzoek aan te vragen om het gevaar van oogletsel te voorkomen afstand van het netvlies, een uiterst gevaarlijke gebeurtenis voor het gezichtsvermogen.
Diagnose
Netvliesbreuken kunnen worden gemarkeerd met specifieke instrumentele tests, zoals optische coherentietomografie (OCT) hoge resolutie, in staat om in detail de cellulaire lagen te analyseren waaruit het netvliesweefsel bestaat, deB-scan echografie, om mogelijke tracties op het netvlies door het glasvocht te evalueren, en de wide-field retinografie, om de structurele integriteit van het perifere netvlies te verifiëren.
Deze tests worden met name aanbevolen voor zeer bijziende mensen en voor mensen ouder dan 40-45 jaar, vooral als ze zeer intensieve sporten beoefenen.
behandeling
In aanwezigheid van perifere netvliesdegeneratie is het meestal raadzaam om toevlucht te nemen tot a fotocoagulatie laserbehandeling.
Deze behandeling maakt gebruik van een frequentieverdubbelende laser en wordt uitgevoerd in een paar minuten, na toediening van a mydriatische oogdruppels om de pupil te verwijden, zodat de specialist de periferie van het netvlies kan visualiseren, en a verdovende oogdruppels, om het aanbrengen van een starre groothoeklens te vergemakkelijken, noodzakelijk om de laser te kunnen aanbrengen.
De behandeling creëert "littekens" rond de netvliesgebieden die risico lopen, om de degeneratie van het netvlies te isoleren en de progressie ervan te voorkomen. Hierdoor ontstaat een "laser spervuur” in staat om eventuele netvliesscheuren en de netvliesloslating die deze kunnen veroorzaken te voorkomen.
Pathologie en behandeling op video
Meer informatie nodig?
Aarzel niet om contact met mij op te nemen voor enige twijfel of verduidelijking. Ik zal uw probleem evalueren en het zal mijn zorg en die van mijn medewerkers zijn om u zo snel mogelijk te antwoorden.
